( 11 ) نسخ در آيهء اتيان فاحشه وَ اللَّاتِي يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا . وَ الَّذانِ يَأْتِيانِها مِنْكُمْ فَآذُوهُما فَإِنْ تابا وَ أَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما إِنَّ اللَّهَ كانَ تَوَّاباً رَحِيماً . « 1 » و كسانى از زنان شما كه مرتكب زنا شوند ، چهار نفر از مسلمانان را به عنوان شاهد بر آن‌ها بطلبيد ، اگر گواهى دادند ، آنان ( زنان ) را در خانه‌ها [ ى خود ] نگاه داريد تا مرگشان فرارسد يا خدا راهى براى آنان قرار دهد . و مردانى را كه چنين عملى مرتكب گردند ، شكنجه بدهيد ، اگر توبه كردند و اصلاح شدند ، از آنان صرف نظر كنيد ، زيرا خداوند توبه‌پذير و مهربان است . عده‌اى از مفسرين مانند عكرمه و عبادة بن صامت - بنا به نقل حسن از « رقاشى » - در اين آيه به نسخ معتقدند و مىگويند كه : آيه اول با آيه دوم و آيه دوم نيز با يك حكم ديگر نسخ شده است و آن حكم اين كه : اگر مردان و زنان ازدواج نكرده زنا كنند ، صد تازيانه بر پيكر آنان بايد زد و به مدت يك سال نيز تبعيدشان نمود ، مردان و زنان ازدواج كرده را نيز بايد صد تازيانه زد آنگاه سنگسارشان نمود تا بميرند . بعضى از مفسرين هم مانند قتاده و محمد بن جابر آيهء اولى را به ازدواج‌كرده‌ها و آيه دوم را به ازدواج‌نكرده‌ها ، اختصاص داده و هر دو آيه را با حكم تازيانه و سنگسار منسوخ دانسته‌اند .

--> ( 1 ) نساء / 15 ، 16 .